شماره ۱۳۲ - زهی بالعل تو شهد و شکر هیچ
شماره ۱۳۳ - زآنگه که مست عشق تو شدسیف رابهست
شماره ۱۳۴ - ای چو انجم جیش حسنت بی عدد
شماره ۱۳۵ - ای زروی تو مه و خور را مدد
شماره ۱۳۶ - زکوی دوست بادی بر من افتاد
شماره ۱۳۷ - حق که این روی دلستان بتو داد
شماره ۱۳۸ - از سر صدق ارکسی بر آستانت سر نهاد
شماره ۱۳۹ - گشت گرد عالم وبر آستانت سر نهاد
شماره ۱۴۱ - دلم از وصل تو ای طرفه پسر نشکیبد
شماره ۱۴۲ - خوشا دلی که چو تو دلبرش بدست افتد
شماره ۱۴۳ - نسیم باد بهاری گر اتفاق افتد
شماره ۱۴۴ - درین تفکرم ای جان که گر فراق افتد
شماره ۱۴۵ - در دل از عشق کسی گر خار خارت اوفتد
شماره ۱۴۶ - درین سخن صفت حسن یار چون گنجد
شماره ۱۴۷ - مرا در دل غم جان می نگنجد
شماره ۱۴۹ - شمع خورشید که آفاق منور دارد
شماره ۱۵۱ - اندر ره تو دل چه بود جان چه قدر دارد
شماره ۱۵۲ - روی تو که ماه را خجل دارد
شماره ۱۵۳ - کسی که عشق نورزد مگو که جان دارد
شماره ۱۵۴ - نگارا دل همی خواهد که عشقت را نهان دارد