غزل ۲۰۴ - اهل دل را از لب شیرین جانان چاره نیست
غزل ۲۰۵ - کدام دل که گرفتار و پای بند تو نیست
غزل ۲۰۶ - در سر زلف سیاه تو چه سوداست که نیست
غزل ۲۰۹ - گرچه کاری چو عشقبازی نیست
غزل ۲۱۰ - مشنو که مرا با لب لعلت هوسی نیست
غزل ۲۱۱ - هیچ دل نیست که میلش بدلارائی نیست
غزل ۲۱۲ - بر سر کوی خرابات محبت کوئیست
غزل ۲۱۴ - کاروان خیمه به صحرا زد و محمل بگذشت
غزل ۲۱۵ - ای قمر تابی از بناگوشت
غزل ۲۱۶ - لعل شیرین تو وصفش بر شکر باید نوشت
غزل ۲۱۷ - منزل ار یار قرینست چه دوزخ چه بهشت
غزل ۲۱۸ - ز کفر زلفت ایمان میتوان یافت
غزل ۲۱۹ - هیچ داری خبر ای یار که آن یار برفت
غزل ۲۲۰ - ترک من ترک من بی سر و پا کرد و برفت
غزل ۲۲۲ - سنبلش برگ ارغوان بگرفت
غزل ۲۲۳ - بر مه از سنبل پر چین تو پر چین بگرفت
غزل ۲۲۵ - سپیده دم که جهان بوی نوبهار گرفت
غزل ۲۲۷ - نوبت زدند و مرغ سحر بانگ صبح گفت
غزل ۲۲۸ - ای جان جهان جان وجهان برخی جانت
غزل ۲۲۹ - بحز از کمر ندیدم سر موئی از میانت