غزل ۲۲۶ - درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند
غزل ۲۳۲ - دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند
غزل ۲۳۳ - روندگان مقیم از بلا نپرهیزند
غزل ۲۳۴ - آفتاب از کوه سر بر میزند
غزل ۲۳۷ - یار باید که هر چه یار کند
غزل ۲۴۰ - چه کند بنده که بر جور تحمل نکند
غزل ۲۴۲ - سرو بلند بین که چه رفتار میکند
غزل ۲۴۳ - زلف او بر رخ چو جولان میکند
غزل ۲۴۶ - دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمند
غزل ۲۴۷ - با دوست باش گر همه آفاق دشمنند
غزل ۲۵۲ - نشاید که خوبان به صحرا روند
غزل ۲۵۴ - اخترانی که به شب در نظر ما آیند
غزل ۲۵۷ - از دست دوست هر چه ستانی شکر بود
غزل ۲۵۸ - مرا راحت از زندگی دوش بود
غزل ۲۶۱ - یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود
غزل ۲۶۲ - عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود
غزل ۲۶۵ - هر که را باغچهای هست به بستان نرود
غزل ۲۶۹ - آنکه مرا آرزوست دیر میسر شود
غزل ۲۷۱ - بخت این کند که رای تو با ما یکی شود
غزل ۲۷۲ - آن که نقشی دیگرش جایی مصور میشود