غزل ۲۷۴ - چه سروست آن که بالا مینماید
غزل ۲۸۳ - سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید
غزل ۲۸۶ - اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید
غزل ۲۸۸ - که برگذشت که بوی عبیر میآید
غزل ۲۸۹ - آن نه عشق است که از دل به دهان میآید
غزل ۲۹۱ - آنک از جنت فردوس یکی میآید
غزل ۲۹۴ - آمد گه آن که بوی گلزار
غزل ۲۹۶ - دولت جان پرورست صحبت آمیزگار
غزل ۲۹۷ - زنده کدام است بر هوشیار
غزل ۳۰۰ - یار آن بود که صبر کند بر جفای یار
غزل ۳۰۳ - پروانه نمیشکیبد از دور
غزل ۳۰۵ - از همه باشد به حقیقت گزیر
غزل ۳۰۸ - فتنهام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر
غزل ۳۱۰ - ای به خلق از جهانیان ممتاز
غزل ۳۱۲ - بزرگ دولت آن کز درش تو آیی باز
غزل ۳۱۴ - مبارکتر شب و خرمترین روز
غزل ۳۱۶ - ساقی سیمتن چه خسبی خیز
غزل ۳۲۰ - یاری به دست کن که به امید راحتش
غزل ۳۲۶ - دست به جان نمیرسد تا به تو برفشانمش
غزل ۳۳۹ - گردن افراشتهام بر فلک از طالع خویش