شماره ۵۲۰ - چگونه کس کند آرام در سرای جهان
شماره ۵۲۱ - بیفتی گر ز پا در راه دل سر می توان گشتن
شماره ۵۲۲ - ندیده صاحب معنی به روزگار سخن
شماره ۵۲۳ - کجا رسد به تو گل در ادای دل بردن
شماره ۵۲۴ - به آن سرو سهی قد یاد صهبا می توان کردن
شماره ۵۲۵ - آخرت منظور اگر باشد ز دنیا آمدن
شماره ۵۲۶ - چو به درد خوی کردی به دوا توان رسیدن
شماره ۵۲۷ - بیا به وادی بیداد تخت و چادر زن
شماره ۵۳۰ - دمی در پای خم سرمان و بحر و بر تماشا کن
شماره ۵۳۱ - به حال عالم افسرده دیده ای تر کن
شماره ۵۳۳ - سخن اهل دلی را سخن ماست مکن
شماره ۵۳۴ - پیش هر کس شکوه از گردون دون پرور مکن
شماره ۵۳۶ - ببر طمع ز زمین، خرقه آسمانی کن
شماره ۵۳۷ - باز تا در جلوه آمد جام صهبا در چمن
شماره ۵۳۸ - مگذر ز راستی و ببین بر کمال من
شماره ۵۳۹ - برقع از رخ برگرفتی آفتاب آمد برون
شماره ۵۴۰ - صبحدم مطلوب چون مست شراب آید برون
شماره ۵۴۱ - عهد کی از عهدهٔ پیمانه می آید برون
شماره ۵۴۲ - هر کس شکست طرهٔ پرپیچ و تاب او
شماره ۵۴۴ - به بحر شور زده غوطه آب نیل از تو