غزل ۴۰۱ - دلا تا کی سر گفتار داری
غزل ۴۰۵ - ای راه ترا دلیل دردی
غزل ۴۰۶ - تا معتکف راه خرابات نگردی
غزل ۴۰۷ - زان خط که تو بر عارض گلنار کشیدی
غزل ۴۱۰ - روی چو ماه داری زلف سیاه داری
غزل ۴۱۴ - عشق و شراب و یار و خرابات و کافری
غزل ۴۱۶ - چرا ز روی لطافت بدین غریب نسازی
غزل ۴۱۸ - ای سنایی چو تو در بند دل و جان باشی
غزل ۴۲۰ - به درگاه عشقت چه نامی چه ننگی
غزل ۴۲۳ - تا به گرد روی آن شیرین پسر گردم همی
غزل ۴۲۴ - ای چشم و چراغ آن جهانی
غزل ۴۲۷ - گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در تفسیر چند سوره و نعت رسول اکرم و مدح قاضی عبدالودود
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در پاسخ قصیدهٔ عارف زرگر
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در نعت رسول اکرم و مدح عارف زرگر
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مقام اهل توحید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - در تواضع اهل حق
قصیده ۱۱ - ای خواجه چه تفضیل بود جانوری را
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ - در مدح بهرامشاه
قصیده ۱۳ - ای ازل دایه بوده جان ترا