شماره ۱۲۳ - بوی جان از نفس باد صبا می آید
شماره ۱۲۴ - باز صحن باغ را مرآت محفل کرده اند
شماره ۱۲۵ - بهار و موکب منصور شه ردیف هم آمد
شماره ۱۳۰ - هر کرا بر سر آن کو گذری میباید
شماره ۱۳۱ - ستم آخر شد و بیداد به بنیاد آمد
شماره ۱۳۷ - وقت است که تن جان شود و جان همه دلدار
شماره ۱۳۸ - طفلی پی دیوانه زهر خانه درین شهر
شماره ۱۳۹ - دل از قید دو عالم رسته خوشتر
شماره ۱۴۰ - در چشمه ی خضر شعله ی طور
شماره ۱۴۲ - عقل با عشق کی شود دمساز
شماره ۱۴۴ - ابر بر طرف گلستان گوهر افشان است باز
شماره ۱۴۵ - چون بعکس آری نظر خورشید تابان است و بس
شماره ۱۴۷ - زین گرفتاری چه میجویی دلا آزاد باش
شماره ۱۵۱ - مردود خلق گشتم و گشتم پسند خویش
شماره ۱۵۲ - شکر نعمت آورم یا عذر ار تقصیر خویش
شماره ۱۵۳ - یا بیا افتادگان را دست گیر، افتاده باش
شماره ۱۵۷ - اگر چه ناصح ما مشفق است و خیر اندیش
شماره ۱۵۸ - زبان بعرض نیازی مگر گشودم دوش
شماره ۱۵۹ - افکنده سبزه بر کنف بوستان بساط
شماره ۱۶۱ - خدا بر لب ولی دل در هوا غرق