شماره ۱۶۲ - بگیر دست دل و سر بر آور از افلاک
شماره ۱۶۳ - بی عشق کس بدوست نیابد ره وصول
شماره ۱۶۴ - روشن از طلعت خورشید شود خانه ی گل
شماره ۱۶۵ - این خیال خود پرستانند غافل کان جمال
شماره ۱۶۶ - عاشقان را عشق بس باشد کفیل
شماره ۱۶۷ - دیوانه و مست و باده نوشیم
شماره ۱۶۸ - هوای خود چو نهادم رضای او چو گزیدم
شماره ۱۶۹ - زشست شهسواری ناوکی تعویذ پردارم
شماره ۱۷۳ - سلطان ملک فقرم و عشق است لشکرم
شماره ۱۷۴ - هر چه جویند زما در طلب آن باشیم
شماره ۱۷۶ - جز رنج خمار ابدی نشأه ندیدیم
شماره ۱۷۷ - بازو مساز رنجه که ما خود فتاده ایم
شماره ۱۷۹ - من که دارای جهان سخنم
شماره ۱۸۱ - ناله ها بر لب و از ناله اثرها داریم
شماره ۱۸۳ - نه هشیارم توان گفتن نه مستم
شماره ۱۸۶ - چند دارد دل از اندوه جهان نا شادم
شماره ۱۸۷ - دوشینه بر مراد دل آمد بسر شبم
شماره ۱۸۸ - ای از صباح رویت روشن شب امیدم
شماره ۱۹۰ - بندگان را بکف از جود تو حکمیست قدیم
شماره ۱۹۱ - آخر این روز بشب میرسد این صبح بشام