شماره ۳۷۷ - گوشه گیران را بره درگه سلطان چه کار؟!
شماره ۳۷۹ - روشن همیشه شمع دل از سوز آه دار
شماره ۳۸۰ - در چشم عقل هرکه بود سر حساب تر
شماره ۳۸۲ - مرا گلگشت معنی باشد از سیر چمن خوشتر
شماره ۳۸۴ - میشود زین بندگیها، شرمساری بیشتر
شماره ۳۸۶ - کشد کلفت ز دنیا کم، بود هرکس بتمکین تر
شماره ۳۸۷ - کند پند ملایم در گرانجانان اثر بهتر
شماره ۳۸۸ - الینده ساغر گل مفلسونک ایاغینه بنزر
شماره ۳۹۱ - کلاه ترک به سر نه، بگیر کشور دیگر
شماره ۳۹۲ - اوزگه عالمده مگر تو کسم غمیندن یاشلر
شماره ۳۹۳ - پیر چون گشتی، چو طفلان بازی دنیا مخور
شماره ۳۹۴ - چابقونچی، اگری باخشی مژگان یراقیدور
شماره ۳۹۵ - گیچدی ئیگید لوق گونی ایندی خم اولماق چاقیدور
شماره ۳۹۶ - غنچه سان این همه بر خویش مبال از زر و زور
شماره ۳۹۷ - قد خمید، از دیدن روها، به پشت پا بساز
شماره ۳۹۸ - گر نباشد بیش ای دل سیم و زر، با کم بساز
شماره ۳۹۹ - بهار کرد جهان را ز کوه و صحرا سبز
شماره ۴۰۰ - بر اهل ترک، نکرده است غم جفا هرگز
شماره ۴۰۲ - گر گلسه لطفدین گوزه، اول ماهپاره مز
شماره ۴۰۳ - یار طفلست و،ره کوچه نجسته است هنوز