شماره ۳۰۹ - حرفی اگر بعاشق بیتاب میزند
شماره ۳۱۰ - عارف اگر چه بیغم دل دم نمیزند
شماره ۳۱۲ - فرداست اینکه زمره شاهنشهان کشند
شماره ۳۱۵ - حلقه بر هر دری این زمزمه را ساز کند
شماره ۳۱۶ - چون به محفل رخ فرو زد، رنگ صهبا بشکند
شماره ۳۱۷ - از سعی تیشه، چون دل فرهاد نشکند؟
شماره ۳۱۸ - تند خویی مرد را بیقدر در عالم کند
شماره ۳۱۹ - نوبهار آمد، خردگو فکر زنجیرم کند
شماره ۳۲۰ - غنچه سالی خون خورد، تا چهره یی گلگون کند
شماره ۳۲۲ - هست سالک با خدا، گر کار دنیا میکند
شماره ۳۲۴ - فارغ از خود هر که میگردد، فراغت میکند
شماره ۳۲۷ - کی دگر دیوانه ما با قبا سر میکند؟
شماره ۳۲۸ - میشود جان تازه، چون دوری ازین تن میکند
شماره ۳۳۰ - در زبان خبطی سخن را از بها می افگند
شماره ۳۳۲ - نیست دندان آنکه پیران از دهان می افگنند
شماره ۳۳۴ - گردید حرص افزون، آن را که مال افزود
شماره ۳۴۰ - کی دلت خوشحال با اندیشه دنیا شود؟!
شماره ۳۴۱ - تا نسازی با جفا، کی مشکلت آسان شود؟
شماره ۳۴۲ - قد چون خمید، جمله حواست زبون شود
شماره ۳۴۳ - چو شرح حال شهیدان او رساله شود