شماره ۴۰۴ - بس است خواب، دگر چشم من ز جا برخیز
شماره ۴۰۵ - کاروان راه گمنامی نمیخواهد جرس
شماره ۴۰۶ - باشد بکشت عمر تو برق فنا نفس
شماره ۴۰۷ - موج دریای محنتی است نفس
شماره ۴۰۹ - شده است باب در ایام ما ز بس تلبیس
شماره ۴۱۰ - تا به کی باشدت برای معاش
شماره ۴۱۱ - درفشان گردد چو دانا، در سخن، خاموش باش
شماره ۴۱۲ - زردرو چون خوشه، بهر روزی فردا مباش
شماره ۴۱۳ - در گفتن عیب دگران بسته زبان باش
شماره ۴۱۴ - چو ابر بر سرمردم تمام احسان باش
شماره ۴۱۵ - تسخیر ملک فقر کن و، پادشاه باش
شماره ۴۱۶ - با خلق همنشین و، از ایشان رمیده باش
شماره ۴۱۸ - وقت نزاع، جان و دل از بهر غارتش
شماره ۴۲۰ - در زمین شوره هر دل که خواندی قابلش
شماره ۴۲۴ - نشود عاشق از فغان خاموش
شماره ۴۲۶ - دل از خیال دوست، ندادم بفکر خویش
شماره ۴۲۷ - پادشاه ملک فقرم، بهر حفظ شان خویش
شماره ۴۲۸ - بود دنیا زنی، طول أملها زلف و گیسویش
شماره ۴۳۰ - ای خوشا عزلت، که گردیم از در دلها خلاص
شماره ۴۳۱ - نبود دعا فلک سیر، الا بپای اخلاص