غزل ۲۳۲ - برون ز جام دمادم مجوی این دم هیچ
غزل ۲۳۴ - بنوش لعل مذاب از زمردین اقداح
غزل ۲۳۵ - حیات بخش بود باده خاصه وقت صبوح
غزل ۲۳۶ - ببوی زلف تو دادم دل شکسته بباد
غزل ۲۳۸ - پیه سوز چشم من سرشمع ایوان تو باد
غزل ۲۳۹ - نسیم باد صبا جان من فدای تو باد
غزل ۲۴۰ - تا دلم در خم آن زلف سمنسا افتاد
غزل ۲۴۲ - دلبرم را پر طوطی بر شکر خواهد فتاد
غزل ۲۴۳ - گهی که شرح فراقت کنم بدیده سواد
غزل ۲۴۸ - هندوئی را باغبان سوی گلستان میفرستد
غزل ۲۵۲ - هر کرا یار یار میافتد
غزل ۲۵۸ - در راه قربت ما رهبان چه کار دارد
غزل ۲۵۹ - با درد دردنوشان درمان چه کار دارد
غزل ۲۶۳ - هر کو بصری دارد با او نظری دارد
غزل ۲۶۴ - دل من باز هوای سر کوئی دارد
غزل ۲۶۶ - چون صبا نکهت آن زلف پریشان آرد
غزل ۲۶۷ - خدنگ غمزهٔ جادو چو در کمان آرد
غزل ۲۶۹ - کاروان ختنی مشک ختا میآرد
غزل ۲۷۰ - دل من جان ز غم عشق تو آسان نبرد
غزل ۲۷۸ - چو شام شد بشبستان باید کرد