عرفان

خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۲۴ - وفات به بود آنرا که در وفای تو نبود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۲۶ - دوش کز طوفان اشکم آب دریا رفته بود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۲۷ - شبی با یار در خلوت مرا عیشی نهانی بود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۲۹ - راستی را در سپاهان خوش بود آواز رود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۳۳ - باش تا روی تو خورشید جهانتاب شود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۳۴ - ایکه هر دم عنبرت بر نسترن چنبر شود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۳۵ - هر کو نظر کند به تو صاحب‌نظر شود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۳۶ - بیا که بی سر زلفت مرا بسر نشود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۳۷ - گر مرا بخت درین واقعه یاور نشود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۳۸ - گرمی خسرو و شیرین بشکر کم نشود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۴۰ - زهی لعل تو در درج منضود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۴۱ - مهرهٔ مهر چو از حقه مینا بنمود خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۴۴ - جان بر افشان اگرت صحبت جانان باید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۴۵ - هرکه با نرگس سرمست تو در کار آید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۴۶ - سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۴۷ - پیداست که از دود دم ما چه برآید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۴۸ - بسالی کی چنان ماهی برآید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۵۰ - به خشم رفتهٔ ما گر به صلح باز آید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۵۲ - عشقست که چون پرده ز رخ باز گشاید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۵۵ - یا رب این هدهد میمون ز کجا می‌آید