غزل ۳۹۹ - چو مطربان سحر آهنگ زیر و بام کنند
غزل ۴۰۰ - پای کوبان در سراندازی چو سربازی کنند
غزل ۴۰۱ - پری رخان که برخ رشک لعبت چینند
غزل ۴۰۲ - اهل دل پیش تو مردن ز خدا میخواهند
غزل ۴۰۳ - عاقلان کی دل بدست زلف دلداران دهند
غزل ۴۰۴ - اهل تحقیق چو در کوی خرابات آیند
غزل ۴۰۷ - به آب گل رخ آن گلعذار میشویند
غزل ۴۱۰ - گردون کنایتی ز سر بام ما بود
غزل ۴۱۱ - یاد باد آن شب که دلبر مست و دل در دست بود
غزل ۴۱۲ - مرا ز مهر رخت کی ملال خواهد بود
غزل ۴۱۳ - اگر دو چشم تو مست مدام خواهد بود
غزل ۴۱۴ - تا ترا برگ ما نخواهد بود
غزل ۴۱۶ - دوشم بشمع روی چو ماهت نیاز بود
غزل ۴۱۷ - یاد باد آن شب که در مجلس خروش چنگ بود
غزل ۴۱۸ - دوشم وطن به جز در دیر مغان نبود
غزل ۴۱۹ - بی گلبن وصلت بگلستان نتوان بود
غزل ۴۲۰ - دیشب همه منزل من کوی مغان بود
غزل ۴۲۱ - بی رخ حور بجنت نفسی نتوان بود
غزل ۴۲۲ - آن زمان کز من دلسوخته آثار نبود
غزل ۴۲۳ - آندم که نه شمع و نه لگن بود