عرفان

خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۵۹ - مرا دلیست که تا جان برون نمی‌آید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۶۰ - ناله‌ئی کان ز دل چنگ برون می‌آید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۶۱ - کسی را از تو کامی برنیاید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۶۶ - وهم بسی رفت و مکانش ندید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۶۷ - صبح چون گلشن جمال تو دید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۶۹ - مستم ز در خانهٔ خمار برآرید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۷۰ - سبزه پیرامن سرچشمهٔ نوشش نگرید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۷۳ - حدیث شمع از پروانه پرسید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۷۴ - سخن یار ز اغیار بباید پوشید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۷۵ - همچو شمعم بشبستان حرم یاد کنید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۷۷ - کیست که با من حدیث یار بگوید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۷۹ - مرغ جم باز حدیثی ز سبا می‌گوید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۸۰ - دست گیرید و بدستم می گلفام دهید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۸۱ - ای پرده سرایان که درین پرده سرائید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۸۲ - خدا را از سر زاری بگوئید خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۸۳ - ای پیر مغان شربتم از درد مغان آر خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۸۵ - مسیح وقتی ازین خسته دم دریغ مدار خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۸۷ - برو ای خواجه و شه را بگدا باز گذار خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۸۹ - بجز نسیم که یابد نصیبی از گلزار خواجوی کرمانی غزلیات غزل ۴۹۰ - چو هست قرب حقیقی چه غم ز بعد مزار