غزل ۶۲ - از دم جان بخش نیدل را صفائی میرسد
غزل ۶۶ - جوق قلندرانیم در ما ریا نباشد
غزل ۶۸ - مرا دلیست گرفتار خطهٔ شیراز
غزل ۷۴ - وصل جانان باشدم جان گو مباش
غزل ۷۵ - نه بر هرخان و خاقان میبرم رشگ
غزل ۷۷ - گوئی آن یار که هر دو ز غمش خستهتریم
غزل ۷۹ - ما سریر سلطنت در بینوائی یافتیم
غزل ۸۲ - باز در میکده سر حلقهٔ رندان شدهام
غزل ۸۴ - هرگه که شبی خود را در میکده اندازیم
غزل ۸۵ - از حد گذشت درد و به درمان نمیرسیم
غزل ۸۶ - ما که رندان کیسه پردازیم
غزل ۸۹ - بیش از این بد عهد و پیمانی مکن
غزل ۹۰ - دلا باز آشفته کاری مکن
غزل ۹۲ - منگر به حدیث خرقه پوشان
غزل ۹۴ - ای عاشقان رویت بر مهر دل نهاده
غزل ۹۶ - مرا دلیست ره عافیت رها کرده
غزل ۹۷ - مبارکست نظر بر تو بامداد پگاه
غزل ۱۰۲ - دارد به سوی یاری مسکین دلم هوائی
غزل ۱۰۴ - عزم کجا کردهای باز که برخاستی
غزل ۱۰۶ - خم ابروی او در جانفزائی