رباعی ۱۶ - بگذار که تا می خورم و مست شوم
غزل ۵ - ای خط و خال خوشت مایهٔ سودای ما
غزل ۶ - میکند سلسلهٔ زلف تو دیوانه مرا
غزل ۹ - دلا با مغان آشنائی طلب
غزل ۱۲ - خوشا کسی که ز عشقش دمی رهایی نیست
غزل ۱۴ - دلداده را ز تیر ملامت گزند نیست
غزل ۱۵ - ما را ز شوق یار به غیر التفات نیست
غزل ۲۲ - جانا بیا که بی تو دلم را قرار نیست
غزل ۲۳ - حاصل ز زندگانی ما جز وبال نیست
غزل ۲۵ - در خانه تا قرابهٔ ما پر شراب نیست
غزل ۲۹ - نه به ز شیوهٔ مستان طریق ورائی هست
غزل ۳۵ - ساقیا باز خرابیم بده جامی چند
غزل ۳۸ - گرم عنایت او در بروی بگشاید
غزل ۴۳ - ز کوی یار زمانی کرانه نتوان کرد
غزل ۴۸ - کجا کسی که مرا مژدهٔ چمانه دهد
غزل ۵۰ - جوقی قلندرانیم بر ما قلم نباشد
غزل ۵۱ - شرم دار ایدل از این دهر رهائی تا چند
غزل ۵۵ - عاشق شوریده ترک یار نتوانست کرد
غزل ۵۷ - خرم آن کس که غم عشق تو در دل دارد
غزل ۶۰ - یار پیمان شکنم با سر پیمان آمد