غزل ۱۷ - بهل ذکر چشمان خونریز را
غزل ۱۸ - بده ساقی آن جام لبریز را
غزل ۲۰ - از جمال مصطفی روئی بیاد آمد مرا
غزل ۲۱ - وصل با دلدار میباید مرا
غزل ۲۲ - آنچه را از بهر من او خواست آن آید مرا
غزل ۲۳ - یکنفس بی یاد جانان بر نمی آید مرا
غزل ۲۵ - ای که در این خاکدان جان و جهانی مرا
غزل ۲۶ - ترا سزاست خدائی نه جسم را و نه جانرا
غزل ۲۷ - اگر خرند زعشاق جان سوخته را
غزل ۲۹ - تجلی چون کند دلبر کنم شکران تجلی را
غزل ۳۰ - هر که آگه شد از فسانهٔ ما
غزل ۳۱ - ای زتو خرّم دل آباد ما
غزل ۳۲ - اشکهای گرم ما و آههای سرد ما
غزل ۳۳ - بوئی زگلشنی است بدل خارخار ما
غزل ۳۴ - دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما
غزل ۳۵ - غم زخوی خویش داردخاطر غمناک ما
غزل ۳۶ - بالا رویم بس که زاندازه گذشتیم
غزل ۳۷ - بررهگذر نفحهٔ یار است دل ما
غزل ۳۸ - یا رب بریز شهد عبادت بکام ما
غزل ۳۹ - یا رب تهی مکن زمی عشق جام ما