غزل ۴۸۲ - ساخت شب مرا سیه دود دل فکار من
غزل ۴۹۶ - دو دل ربا که بلای دلند و آفت دین
غزل ۵۰۹ - تائبم از می به دور نرگس غماز او
غزل ۵۴۲ - شبهای هجران همنشین از مهر او یادم مده
غزل ۵۵۴ - کاش یارم از ستم دایم مکدر داشتی
غزل ۵۵۵ - مرا به دست غم خود گذاشتی رفتی
غزل ۵۵۷ - بریدی از من آن پیوند با بدخواه هم کردی
غزل ۵۶۰ - چو مینماید، که هست با من، جفا و جورت، ز روی یاری
غزل ۵۶۸ - به جرم این که گفتم سوز خود با عالمافروزی
غزل ۵۷۵ - بر روی یار اغیار را چشمی به آن آلودگی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - تجدید مطلع
غزل ۵ - دلا! باز این همه افسردگی چیست؟
غزل ۱۰ - عهد جوانی گذشت، در غم بود و نبود
غزل ۱۱ - نگشود مرا ز یاریت کار
غزل ۲۱ - شبی ز تیرگی دل سیاه گشت چنان
شماره ۸ - چه خوش بودی اربادهٔ کهنه سال
رباعی ۸ - دنیا که از او دل اسیران ریش است
رباعی ۱۰ - دنیا که دلت ز حسرت او زار است
رباعی ۱۲ - آن دل که تواش دیده بدی، خون شد و رفت
رباعی ۲۲ - پیوسته دلم ز جور خویشان، ریش است