غزل ۱۷۳ - چون بگذری دلم به تپیدن در اوفتد
غزل ۱۷۵ - کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بندد
غزل ۱۸۲ - بمیرم چشم مستت را که جانم زنده میدارد
غزل ۱۸۳ - نیشکر آن روز دل ز بند بر آرد
غزل ۲۲۲ - حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسد
غزل ۲۲۸ - تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشد
غزل ۲۲۹ - بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشد
غزل ۲۳۹ - چون قد تو در چمن نباشد
غزل ۲۷۰ - عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکد
غزل ۳۴۹ - ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟
غزل ۳۶۴ - مرا گر ز وصل تو رنگی برآید
غزل ۳۸۵ - تن به تو دادم، دل و جانش مبر
غزل ۴۱۳ - گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروز
غزل ۴۴۵ - مردی به هوش بودم و خاطر بجای خویش
غزل ۴۷۰ - من درین شهر پای بند توام
غزل ۵۰۰ - از آن لب چون به یک بوسه من بیمار خرسندم
غزل ۵۱۳ - تا میسر گشت در گرمابه وصل آن نگارم
غزل ۵۲۵ - گر چه در پای هوی و هوست میمیرم
غزل ۵۳۰ - بیار آن، باده، تا دل را به نور او بر افروزم
غزل ۵۵۰ - پر از دل مپرس، ای پری، من چه دانم؟