غزل ۲۴۳۶ - از تماشایی صفای روی جانان کم نشد
غزل ۲۴۳۸ - هرگز از شاخ گلی آغوش من رنگین نشد
غزل ۲۴۴۵ - زخم گل آب از نوای آبدارم می کشد
غزل ۲۴۴۷ - بر زمین از ناز زلف او چو دامان می کشد
غزل ۲۴۵۵ - نه همین از حرف دردآلود من خون می چکد
غزل ۲۵۰۲ - در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زند
غزل ۲۵۳۳ - کی زلیخا را منور بوی پیراهن کند؟
غزل ۲۵۳۵ - ناله آتش عنانم رخنه در گردون کند
غزل ۲۵۷۲ - دیده ما سیر چشمان شان دنیا بشکند
غزل ۲۵۹۵ - کو جنون تا خاک بازیگاه طفلانم کنند
غزل ۲۶۰۷ - داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهند
غزل ۲۶۱۶ - یوسف ما در دل چه بر سر بازار بود
غزل ۲۶۳۱ - دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بود
غزل ۲۶۶۹ - ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شود
غزل ۲۷۴۱ - راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهد
غزل ۲۷۶۴ - چون صراحی رخت در میخانه می باید کشید
غزل ۲۸۱۱ - شکر لعل لبش در تلخی دشنام می پیچد
غزل ۲۸۱۳ - خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد
غزل ۲۸۱۸ - مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد
غزل ۲۸۲۹ - چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گردد