غزل ۲۸۳۳ - زدامان ترم ریگ روان سیراب می گردد
غزل ۲۸۳۷ - ازان از سیر صحرا خاطرم خشنود می گردد
غزل ۲۸۳۸ - زخشکی در دهانم آب گردآلود می گردد
غزل ۲۸۴۱ - ز خط آیینه روی که جوهردار می گردد؟
غزل ۲۸۵۳ - زخاموشی دل آگاه روشن بیش می گردد
غزل ۲۸۸۹ - خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آرد
غزل ۲۹۱۱ - مرا زنگ ملال از دل شراب ناب بردارد
غزل ۲۹۲۵ - من و حسنی که نیل چشم زخم از آسمان دارد
غزل ۲۹۲۸ - مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟
غزل ۲۹۳۸ - چسان مژگان خونین گریه ما را نگه دارد؟
غزل ۲۹۷۵ - حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد
غزل ۲۹۷۸ - چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیرد
غزل ۲۹۸۹ - کسی از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیرد
غزل ۳۰۰۶ - چراغ حسن را دامان خط مستور می سازد
غزل ۳۰۳۴ - ز دین ناقصم از سبحه استغفار برخیزد
غزل ۳۰۵۳ - ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزد
غزل ۳۱۰۱ - به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!
غزل ۳۱۴۴ - به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمد
غزل ۳۱۵۳ - زبی پروایی آن بیدرد قدر ما نمی داند
غزل ۳۱۸۷ - به مهر و مه کجا از مغز ما سودا برون آید؟