غزل ۱۳۳۱ - از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشت
غزل ۱۳۸۰ - زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفت
غزل ۱۳۹۲ - گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت
غزل ۱۳۹۳ - کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفت
غزل ۱۴۱۱ - چهره صاف تو آیینه اندیشه نماست
غزل ۱۴۲۷ - پرده شب بود ایام شبابی که مراست
غزل ۱۴۳۴ - عشرت روی زمین در دل ویرانه ماست
غزل ۱۴۵۹ - راز من نقل مجالس ز صفای گهرست
غزل ۱۴۶۴ - شکوه از گردش گردون ز بصیرت دورست
غزل ۱۴۷۰ - چون به حیرت زدگان است مرا روی سخن
غزل ۱۴۸۶ - زنگ آیینه من صحبت بیدردان است
غزل ۱۴۹۸ - شور شیرین سخنان در به هم آمیختن است
غزل ۱۵۰۴ - موج سنبل ز پریشانی پرواز من است
غزل ۱۵۰۵ - شور دریای سخن از دل پر جوش من است
غزل ۱۵۲۱ - خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟
غزل ۱۵۳۲ - از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است
غزل ۱۵۳۴ - تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده است
غزل ۱۵۴۱ - نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده است
غزل ۱۵۴۲ - روح را جسم گران مانع شبگیر شده است
غزل ۱۵۵۵ - فلک پیر بسی مرگ جوانان دیده است