فلسفه

فصیحی هروی غزلیات شماره ۳۶ - ما و من برلب مرغان چمن بسیارست فصیحی هروی غزلیات شماره ۴۷ - گستاخی نظاره ما جرم جنونست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۱ - آتش به از گلی‌ست کش آسیب خار نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۵ - دیده هرگز خویشتن را صید شهبازی نکرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۱ - نشئه‌ی شوق کی از ساغر عشرت خیزد فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۶ - تلخکامان مزه شهد هوس نشناسند فصیحی هروی غزلیات شماره ۹۸ - یک ناوک ارنه در دل صد پاره بشکند فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۱۰ - دوش از تب پیکرم چون شعله آتش بال بود فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۴ - کسی در این چمن اسرار رنگ و بو فهمید فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۴۷ - دیده را گم داشتم عمری و اکنون یافتم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۶۷ - عشق کو تا آتشی در خرمن اخگر زنم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۷۳ - ز گریه موج زند مجلس ار ندیم شوم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۸۲ - در مزاج درد خود ذوق مداوا سوختیم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۸۸ - ما دو عالم را ز موج غم خراب انگاشتیم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۹۲ - صبحیم چه سود از دل آهی ندمیدیم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۹۸ - سکه به نام عجز زد شوکت پادشاهیم فصیحی هروی قصاید شمارهٔ ۵ - مدح حسن خان شاملو فصیحی هروی قصاید شمارهٔ ۱۱ - مدح و مفاخره فصیحی هروی قطعات شمارهٔ ۹ - فراقیه فصیحی هروی قطعات شمارهٔ ۲۱ - در ستایش طبع شانی تکلو