غزل ۲۳۰۹ - خوشا عهدی که غم کوس تسلی میزد و دل هم
غزل ۲۳۱۱ - سر خوش آن نرگس مستانهایم
غزل ۲۳۱۲ - منم آن نشئهٔ فطرت که خمستان قدیم
غزل ۲۳۱۳ - نه خط شناس امیدم نه درس محرم بیم
غزل ۲۳۱۵ - پروانه شوم یا پر طاووس گشایم
غزل ۲۳۱۷ - نه وحدت سرایم نهکثرت نوایم
غزل ۲۳۱۸ - با عشق نه نامیست نه ننگم که برآیم
غزل ۲۳۲۰ - چون سبحه یک دو روز که با هم نشستهایم
غزل ۲۳۲۱ - بر سینه داغهای تمنا نوشتهایم
غزل ۲۳۲۲ - سطری اگر ز وضع جهان وانوشتهایم
غزل ۲۳۲۳ - چون قلم راه تجرد بسکه تنها رفتهایم
غزل ۲۳۲۴ - گر در هوای او قدمی پیش رفتهایم
غزل ۲۳۲۵ - چون غنچه در خیال تو هرگاه رفتهایم
غزل ۲۳۲۶ - یکدم آسایش به صد ابرام پیدا کردهایم
غزل ۲۳۲۷ - دیدهٔ انتظار را دام امید کردهایم
غزل ۲۳۲۸ - با کف خاکستری سودای اخگر کردهایم
غزل ۲۳۲۹ - دور هستی پیش از گامی تمامش کردهایم
غزل ۲۳۳۰ - نشنیده حرف چند که ما گوش کردهایم
غزل ۲۳۳۲ - نسخهٔ هیچیم، وهمی از عدم آوردهایم
غزل ۲۳۳۳ - صبح است و ما دماغ تمنا رساندهایم