غزل ۲۳۶۰ - خلوتپرست گوشهٔ حیرانی خودیم
غزل ۲۳۶۱ - عزت کلاه بی سر و سامانی خودیم
غزل ۲۳۶۲ - سودیم سراپا و به پایی نرسیدیم
غزل ۲۳۶۳ - صد شکرکه جز عجز گیاهی ندمیدیم
غزل ۲۳۶۴ - برکاغذ آتش زده هر چند سواریم
غزل ۲۳۶۵ - عمرها شد عرق از هستی مبهم داریم
غزل ۲۳۶۶ - تا خامهوار خود را از سعی وا نداریم
غزل ۲۳۶۹ - فریاد کز توهم نامحرم حضوریم
غزل ۲۳۷۰ - خیز کز درس دویی سر خط عاری گیریم
غزل ۲۳۷۱ - پیمانهٔ غناکدهٔ بیمثالیم
غزل ۲۳۷۲ - از کمال سرکشی عاجزترین عالمیم
غزل ۲۳۷۳ - بی شبهه نیست هستی از بسکه ناتوانیم
غزل ۲۳۷۴ - در رهت نا رفته از خود هر طرف سر میزنیم
غزل ۲۳۷۷ - فسردن نیست ممکن دست بردارد ز پهلویم
غزل ۲۳۷۹ - بهکنج نیستی عمریست جای خویش میجویم
غزل ۲۳۸۱ - حرفم همه از مغز است از پوست نمیگویم
غزل ۲۳۸۲ - شکوهٔ اسباب چند، دل به رمیدن دهیم
غزل ۲۳۸۳ - اسمیم بیمسمی دیگر چه وانماییم
غزل ۲۳۸۴ - بیگانه وضعیم یا آشناییم
غزل ۲۳۸۵ - چون کاغذ آتشزده مهمان بقاییم