غزل ۲۴۱۳ - سجدهٔ خواریست آب رو پی نان ریختن
غزل ۲۴۱۵ - میروم هر جا به ذوق عافیت اندوختن
غزل ۲۴۱۹ - زان تغافلگر چرا نا شاد باید زبستن
غزل ۲۴۲۰ - گر به این ساز است دور از وصل جانان زبستن
غزل ۲۴۲۱ - آینهٔ وصل چیست، حیرتی آراستن
غزل ۲۴۲۲ - به وادیی که فروشد غبار ما ننشستن
غزل ۲۴۲۳ - صفا گل کردهای تا کی غبار رنگ نشکستن
غزل ۲۴۲۴ - خوش عشرت است دمبدم از غمگریستن
غزل ۲۴۲۶ - هر چند نیست بیسبب از غمگریستن
غزل ۲۴۲۷ - آگهی تا کی کند روشن چراغ خویشتن
غزل ۲۴۲۸ - آفت است اینجا مباش ایمن ز سر برداشتن
غزل ۲۴۲۹ - تا به کی چون شمع باید تاج زر برداشتن
غزل ۲۴۳۱ - پیرگشتم چند رنج آب وگل برداشتن
غزل ۲۴۳۳ - پُر ملاف از جوهر باریک بینی داشتن
غزل ۲۴۳۴ - به خود داری فسردن گرم کردی جای بگذشتن
غزل ۲۴۳۵ - چو موجگوهر ازین بحر بیتعب نگذشتن
غزل ۲۴۳۶ - از جوان حسن سلوک پیر نتوان یافتن
غزل ۲۴۳۷ - عجز ما جولانگر تدبیر نتوان یافتن
غزل ۲۴۳۸ - بر خط ترک طلب گر راه خواهی یافتن
غزل ۲۴۳۹ - از نالهٔ دل ما تا کی رمیده رفتن