غزل ۲۴۶۶ - تا چند به عیب من وما چشمگشودن
غزل ۲۴۶۷ - خلقیست غافل اینجا از کشتن و درودن
غزل ۲۴۶۸ - غنیمت گیر چون آیینه محو شان خود بودن
غزل ۲۴۶۹ - دل را به باد دادیم آه از نظر گشودن
غزل ۲۴۷۰ - ظلمست به تشویش دل اقبال نمودن
غزل ۲۴۷۱ - آن عجز شهیدم که به صد رنگ تپیدن
غزل ۲۴۷۲ - به مطلب میرساند وحشت از آفاق ورزبدن
غزل ۲۴۷۳ - چون ربشه در این باغ به افسون دمیدن
غزل ۲۴۷۶ - ما را ز بار هستی تاکی غم خمیدن
غزل ۲۴۷۷ - مجو از نالهام تاب نفس در سینه دزدیدن
غزل ۲۴۷۸ - ندارد ساز صحبتها بساط عافیت چیدن
غزل ۲۴۸۰ - سراغ دل نخواهی از من دیوانه پرسیدن
غزل ۲۴۸۱ - رسانده است به آن انجمن ز ما نرسیدن
غزل ۲۴۸۲ - آسان مکن تصور بار مغان کشیدن
غزل ۲۴۸۳ - از چرخ بار منت تا کی توان کشیدن
غزل ۲۴۸۵ - بر شیشه خانهٔ دل افسرده سنگ زن
غزل ۲۴۸۶ - بر حیرت اوضاع جهان یک مژه خم زن
غزل ۲۴۸۸ - اگر حسرت پرستی خدمت ترک تمنا کن
غزل ۲۴۸۹ - به سعی بینشانی آنسوی امکان رهی واکن
غزل ۲۴۹۰ - هوس ها میدمد زین باغ جوش گل تماشا کن