غزل ۴۸۷۹ - هست چون دلبر بجا، دل گر نباشد گو مباش
غزل ۴۸۸۲ - خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباش
غزل ۴۸۸۳ - دیده ما گرز خون رنگین نباشد گومباش
غزل ۴۸۸۶ - جسم اگر ازیکدگر ریزد غباری گو مباش
غزل ۴۸۸۷ - گر نباشم من غبار آستانی گو مباش
غزل ۴۸۹۳ - هرکه درمد نظر نازک میانی نیستش
غزل ۴۸۹۶ - خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش
غزل ۴۸۹۷ - در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش
غزل ۴۹۰۲ - می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوش
غزل ۴۹۰۳ - پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروش
غزل ۴۹۰۷ - باتن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوش
غزل ۴۹۰۸ - خون ما از روی آتشناک می آید به جوش
غزل ۴۹۱۰ - می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیش
غزل ۴۹۱۲ - کاش می دیدی به چشم عاشقان رخسار خویش
غزل ۴۹۱۳ - برگ عیش من بود رنگینی افکار خویش
غزل ۴۹۱۴ - زیر یک پیراهن از یکرنگیم بایار خویش
غزل ۴۹۱۵ - نیست رزقم تیر تخشی چون کمان ازتیر خویش
غزل ۴۹۱۶ - جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویش
غزل ۴۹۱۸ - برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویش
غزل ۴۹۲۰ - می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویش