غزل ۶۱۷۹ - سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین
غزل ۶۱۸۰ - ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین
غزل ۶۱۸۷ - ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهان
غزل ۶۱۸۹ - چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن
غزل ۶۱۹۲ - خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادن
غزل ۶۱۹۳ - به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن
غزل ۶۱۹۴ - به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن
غزل ۶۱۹۷ - سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن
غزل ۶۲۰۰ - ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن
غزل ۶۲۰۲ - ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردن
غزل ۶۲۰۳ - به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن
غزل ۶۲۰۷ - میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودن
غزل ۶۲۰۸ - میسر نیست بی ابر تنک خورشید را دیدن
غزل ۶۲۰۹ - به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدن
غزل ۶۲۱۵ - چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زن
غزل ۶۲۱۸ - دلا چون ذره زین وحشت سرا آهنگ بالا کن
غزل ۶۲۳۰ - نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند من
غزل ۶۲۳۵ - نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از من
غزل ۶۲۳۷ - نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال من
غزل ۶۲۴۱ - ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من