غزل ۵۴۰ - قربان آن بناگوش، وان برق گوشواره
غزل ۵۴۵ - هوای سیر گلشن مانده است و بال و پر رفته
غزل ۵۴۸ - کی صاحب همت ز جهان کام گرفته
غزل ۵۵۰ - اشکم ز دل چو شعله فروزان برآمده
غزل ۵۵۲ - بر نازک میانت شیشه ساعت کمر بسته
غزل ۵۵۷ - فقر وارستگی است از غم هر نیک و بدی
غزل ۵۷۰ - نیست بیفایده این بیخودی و مدهوشی
غزل ۵۷۱ - صد رنگ ناله دارد بیمار زندگانی
غزل ۵۷۵ - دلا چه شکوه بیهوده از قضا داری
شمارهٔ ۱ - قصیده دیگر در مدح شاه جهان صاحبقران ثانی
شمارهٔ ۵ - بث الشکوی و موعظه، مختوم بستایش سخن
شمارهٔ ۴۹ - تاریخ فوت آصف خان
شمارهٔ ۵۰ - در بلندنظری و همت خود در سخن سرائی گفته
شمارهٔ ۵۱ - تاریخ اتمام بنائی در کشمیر
شماره ۲ - از راز دو کون گر کس آگاه افتد
شماره ۶ - پر داغ دل از جور جهانیست مرا
شماره ۱۱ - با گردش دهر و خلق پرشور و شرش
شماره ۱۷ - خواری از دهر دانش اندوخته دید
شماره ۲۱ - ذاتت که زمجموعه گل منتخب است
شماره ۲۴ - قسمت کردند ماه و خور بی کم و بیش