فلسفه

کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۷۹ - نه سزاوار حرم نه لایق بتخانه ام کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۸۳ - ما تکیه بیاری هوادار نداریم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۸۶ - آستین گریه را گاهی که بالا می زنم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۹۰ - باده کو تا موج سان رقص از همه اعضا کنم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۹۲ - ما که پیش از مرگ آسایش تمنا می کنیم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۹۳ - هرگز آشفته ز بد گردی دوران نشدم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۹۸ - کسی نیم که زکس حرف سرد برگیرم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۰۱ - همین نه در سفر آشفته تر ز سیلابم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۰۴ - هیچکاری برنمی آید ز دست تنگ من کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۰۵ - سفر نیکوست اما نه زکوی دلستان رفتن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۰۶ - کار دوران چیست جمعیت پریشان ساختن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۱۳ - بسینه ناوک غم تا بکی روان کردن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۱۴ - شب عیدست می باید در میخانه وا کردن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۱۶ - باز میخارد کفم خواهم دگر بر سر زدن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۲۱ - برتر از خورشید شد کار سخن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۲۳ - شکارگاه معانی است کنج خلوت من کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۲۵ - نصیب ماست زیان بر سر زیان دیدن کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۳۶ - هیچت خطر از دیده گریان نرسیده کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۳۷ - نمک ز گریه و تأثیر از فغان رفته کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۳۸ - ننشستن نقش امید، از نقش بد بسیار به