فلسفه

نسیمی غزلیات شماره ۸۵ - از تو خوبی طمع مهر و وفا نتوان کرد نسیمی غزلیات شماره ۱۰۵ - روح القدس از کوی خرابات برآمد نسیمی غزلیات شماره ۱۱۳ - آنان که به تقلید مجرد گرویدند نسیمی غزلیات شماره ۱۳۲ - آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجود نسیمی غزلیات شماره ۱۸۲ - من شاهباز زاده شاه شریعتم نسیمی غزلیات شماره ۱۸۳ - من گنج لامکانم اندر مکان نگنجم نسیمی غزلیات شماره ۱۸۸ - ترک شراب کی کنم من که چو رند فاسقم؟ نسیمی غزلیات شماره ۱۸۹ - هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنم نسیمی غزلیات شماره ۱۹۰ - منم آن دو هفته ماهی که بر آسمان جانم نسیمی غزلیات شماره ۱۹۷ - علت غایی ز امر کن فکان ما بوده ایم نسیمی غزلیات شماره ۲۲۴ - گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار من نسیمی غزلیات شماره ۲۷۷ - گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمی نسیمی قصاید شمارهٔ ۵ - بحرالاسرار نسیمی مثنویات شماره ۱ - آن شه والای گرامی گهر نسیمی مثنویات شماره ۴ - تو روی ماه و خور فضل خدا بین نسیمی مثنویات شماره ۵ - ماییم قلندران معنی شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۸۱۹ - یک نظر در چشم مست ما نگر نسیمی رباعیات شماره ۱۲ - من مظهر نطق و نطق حق ذات من است شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۸۱۲ - نور چشم با به چشم ما نگر شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۸۱۰ - نور چشم ما به چشم ما نگر