شمارهٔ ۱۱۹ - واعظ
شماره ۵۵ - نقش خار و گل بجز از خامهٔ تقدیر نیست
شماره ۱۶۵ - شاداب باغ دهر به آب محبت است
شماره ۲۰۷ - هر که با او آشنا شد خود ز خود بیگانه کرد
شماره ۲۹۹ - بتی نهفته بخلوت سرای جان دارم
شماره ۸۱ - ای دل اندر آتش غم، آه دردآلود چیست
شماره ۲۹۶ - دل به تو بستم و ترک جفا ندهی
شماره ۳۲ - ز تربتی که درو کشتهٔ محبت توست
شماره ۳۱ - به سوی خاکساران محبت جلوه ای سر کن
شماره ۸۳ - نشاند پیش خود آن شوخ بی حجاب مرا
شماره ۳۲۸ - همنشین بی نفاق از بس درین محفل کم است
شماره ۷۰۵ - نخواهی داشت رنگ از سوختن هم، ای خس گلشن
شماره ۷۱۱ - زین گونه گر شیرین بود، لعل لب نوشین تو
شماره ۴ - خدایا روزی این خودپرستان ساز جنت را
شماره ۷۵ - دیده هرگز خویشتن را صید شهبازی نکرد
شماره ۱۵۵ - ارمغان از بینوایی غم به گلشن میبرم
شماره ۱۷۹ - عمریست تا به درد محبت فسانهایم
شماره ۲۰۶ - چون نعش من برند برون از سرای من
شمارهٔ ۱۱ - درستایش نامه دوست
شماره ۸۶ - چون باده ناز مست جام تو شود