شماره ۷۳ - شبی که غیر در آن آستان نمیماند
شماره ۱۰۹ - چون صبر ز جور تو ستمگر نکند کس؟!
شماره ۱۲۲ - اگر نه احتراز از شادی اغیار میکردم
شماره ۱۷۸ - ز آن پیش که، شمع مهرش افروختمی
شماره ۹۳ - من و از خون دل پیمانه ای چند
شماره ۲۷۳ - در بزم تو شمع طرب افروخته باد
شماره ۳۸۱ - گیرم که وفا و عهد را نام نماند
شماره ۱۲۴ - دولت فقر آفت زوال ندارد
شماره ۱۲۷ - نیم غمین که بگردون مرا فغان نرسد
شماره ۲۵۳ - بود روز و شبم تا کی سیاه از دود آه من
شماره ۳۹ - باغیست محبت که شجرهاش خوش است
شماره ۱۲۶ - از عشق فتد بخرمن صبر آتش
شماره ۱۱ - شرم می آید ز قاصد طفل محبوب مرا
شماره ۵۰ - ازین ویرانه تر می خواستم ویرانه خود را
شماره ۲۵۰ - چو عریان شد چمن مرغ از ضرورت خانه می سازد
شماره ۴۴۳ - امروز پیشت از غم خود دم نمی زنم
شماره ۴۴۶ - سخن دوست گران بود فراوان کردم
شماره ۵۴۵ - از کم سخنی و سر به زیری
شماره ۵۱ - آشفته مجلس تو جا نشناسد
شماره ۱۵۲ - قالیت، گرنه کار کرمان است