شماره ۳۶۳ - ای باغبان چه حاصل از سرو ناز باغت
شماره ۴۵۰ - بجای آب حیاتم شکر لبی دادند
شماره ۵۳۱ - صید آن شوخم که هرگه بزم عشرت مینهد
شماره ۵۷۹ - روی نیاز ما همه دم بر زمین بود
شماره ۶۸۰ - اگر چه مستی می صد عذاب میآرد
شماره ۹۰۰ - چو وقت گریه کردن رو نهم بر سوی دیوارش
شماره ۹۹۰ - تا کی از گریه گره بر لب فریاد زنم
شماره ۱۰۶۶ - تا بکی توبه کنیم از می و دردم شکنیم
شماره ۱۱۰۳ - مگو که سر بگریبان نشسته غمناکم
شماره ۱۱۰۴ - گیریم که خود خار بلا اینهمه کشتیم
شماره ۱۳۸۲ - پیش سگت چو اشک من لافد ز مردم زادگی
شماره ۲۲۶ - ای ساقی جان که جای فدای تو بود
شماره ۴۹ - ساقی دو جهان کجا دمی غم ارزد
شماره ۲۵۹ - در هر انجام محبت طرح آغاز افگنم
شماره ۲۳ - بسمل که سخن طراز مهرآیین ست
شماره ۵۸ - خواندیم سخنهای محبت بسیار
شماره ۹۳ - باعث آمدن روح به ابدان، عشق است
شماره ۱۰۲ - نه همین خندهٔ گل از پی نشو است و نماست
شماره ۲۸۱ - هر آن تنی که گرفتار پیرهن باشد
شماره ۳۲۵ - جسم ما از ناتوانی جان نمی گیرد به خود