غزل ۳۵۶ - شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمود
غزل ۳۷۶ - دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - وله فی‌الموعظه
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - وله نورالله قبره
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - وله سترالله عیوبه
دوم در کیفیت معاش جمهور و درآن چند بند سخنست اول در معاش اهل دنیا
در سپاس حقوقی چند واجب
در صبرو تسلیم
غزل ۶۵ - دل، دولت خرمی ندارد
غزل ۶۶ - راحت سر مردمی ندارد
غزل ۱۷۸ - جانا، نظری که ناتوانم
غزل ۲۳۸ - در صومعه نگنجد، رند شرابخانه
غزل ۲۶۱ - چه خوش باشد دلا کز عشق یار مهربان میری
رباعی ۶۰ - از روز وجودم شفقی بیش نماند
غزل ۴۵ - کنون که از کمر کوه، موج لاله گذشت
غزل ۸۵ - چون صراحی رخت در میخانه می‌باید کشید
غزل ۸۹ - صد گل به باد رفت و گلابی ندید کس
غزل ۹۱ - پیش از خزان به خاک فشاندم بهار خویش
غزل ۹۳ - سیراب در محیط شدم ز آبروی خویش
غزل ۱۲۰ - ما هوش خود با بادهٔ گلرنگ داده‌ایم
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
