غزل ۶۳۲۴ - خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن
غزل ۶۳۷۳ - ساقی دمید صبح قدح پر شراب کن
غزل ۶۶۳۰ - ساقی قدحی از می اسرار مرا ده
غزل ۶۶۴۶ - مباش از سخن سخت در شکست پیاله
غزل ۶۷۷۳ - نگه چون شمع درگیرد ز روی روشن ساقی
غزل ۶۷۷۵ - به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقی
شمارهٔ ۳۰ - در توصیف زاینده رود و پل آن
شمارهٔ ۳۴ - در افتتاح پل خواجو
شماره ۳۴ - قانع به جرعه نیست لب میگسار ما
شماره ۱۳۱ - جز گوشه میخانه مرا جای دگر نیست
شماره ۲۵۳ - شمع دل را روشنی در وقت خاموشی بود
شماره ۳۵۰ - ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
شماره ۳۶۷ - دلاوران که صف کارزار می شکنند
شماره ۴۷۵ - کاکل او درهم است از شورش سودای خویش
شماره ۵۲۵ - به هفت آب، دهن از شراب می شویم
شماره ۲۷۵ - چون فروزان ز می آن آینه طلعت گردد
شماره ۳۲۵ - از باده چون عقیق تو سیراب می شود
شماره ۱۷ - وقت گل است، نوش کن باده ی چون گلاب را
شماره ۱۰۰ - بهار آمد و سبزه نو شد به جوها
شماره ۱۱۰ - روز عید است به من ده می نابی چو گلاب