رباعی ۵ - باد آمد و گل بر سر می خواران ریخت
رباعی ۱۱ - هنگام صبوح گر بت حورسرشت
رباعی ۸۰
رباعی ۸۲
رباعی ۹۴
نقش خود
جام جهان بین
غزل ۲۰۰ - جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده را
غزل ۲۱۸ - هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را
غزل ۵۶۵ - آب حیوان زند آب در میخانه ما
غزل ۶۵۷ - ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ما
غزل ۹۳۲ - پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت
غزل ۱۱۲۰ - در بهاران بزم عیش میکشان آماده است
غزل ۱۱۸۰ - گردش گردون به چشمم گردش پیمانه است
غزل ۱۵۷۴ - صبح میخانه نشینان کف دریای می است
غزل ۱۸۲۷ - مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشت
غزل ۲۱۱۷ - بر هر که نظر می فکنم مست و خراب است
غزل ۲۲۴۴ - وقت ما از ساغر و مینا خوش است
غزل ۲۲۵۹ - شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب است
غزل ۲۳۶۹ - ساقی از یک جرعه می این بینوا را گرم کرد