مستی

ابوالحسن فراهانی غزلیات شماره ۴۸ - مرا بیگانه ای بیگانه میگرداند از یاران ابوالحسن فراهانی غزلیات شماره ۵۸ - می خورم می از برای گریه مستانه ای بابافغانی غزلیات شماره ۲۷ - صبحست و جلوه داده مستان پیاله ها را بابافغانی غزلیات شماره ۳۵ - وبال گشت گل باده بر پلاس مرا بابافغانی غزلیات شماره ۸۳ - باده ی صافم خلاص از آب حیوان کرده است بابافغانی غزلیات شماره ۱۳۸ - باز با مرغ سحر خوان غنچه عهد تازه بست بابافغانی غزلیات شماره ۱۶۹ - مقیدان تو از یاد غیر خاموشند بابافغانی غزلیات شماره ۱۷۳ - خزان آمد گریبان را برندی چاک خواهم کرد بابافغانی غزلیات شماره ۲۱۷ - دوشم چراغ دیده به صد نور و تاب بود بابافغانی غزلیات شماره ۳۴۰ - کو مطربی که مست شوم از ترانه اش بابافغانی غزلیات شماره ۳۹۵ - من آشفته هم در خواب مستی کاش می مردم بابافغانی غزلیات شماره ۴۲۰ - ما نقد جان بگوشه ی میخانه برده ایم بابافغانی غزلیات شماره ۴۳۴ - ساقی خرابم از طرب دوش چون کنم بابافغانی غزلیات شماره ۴۶۷ - روز از روز زبونتر کندم گردون بین بابافغانی غزلیات شماره ۴۷۳ - شکفت لاله، توهم عطر در شراب افشان بابافغانی رباعیات شماره ۱۷ - جام می و بزم عشرت از میخواران بابافغانی مفردات شماره ۵ - اگر عکس تو افتد ای صنم در پرده مستان را بابافغانی مفردات شماره ۲۸ - چنان در مجلس می عشوه ی ساقی کند مستم امامی هروی اشعار دیگر شماره ۱۶ - دلم ز روح سحر گه سئوال کرد بلفظی اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۲۰۵ - ساقی به صبوحی می ناب اندر ده