شماره ۱۴۳ - خوشا که گنبد چرخ کهن فرو ریزد
شماره ۱۹۹ - ای ذوق نواسنجی بازم به خروش آور
شماره ۲۷۳ - بیا که قاعده آسمان بگردانیم
شماره ۲۲ - ای آن که ترا سعی به درمان من ست
شماره ۷۹ - رنجورم و می به دهر درمان بودم
شماره ۱۰۰ - ای جام شراب شادکامی زده ای
شماره ۷۲ - ای ساقی خوش بادهٔ ناب اندر ده
شماره ۱۹ - دست گیرید ساغر غم را
شماره ۲۴۰ - عالم ز خرابی سر تدبیر ندارد
شماره ۲۹۳ - دگر ساقی به بزم ما چنان مستانه می رقصد
شماره ۳۷۱ - سخن از میکده و ساقی و جام است امروز
شماره ۴۰۵ - کو چنان حالی که سازد از چنین حالم خلاص
شماره ۵۲۴ - به آن سرو سهی قد یاد صهبا می توان کردن
شماره ۲۹ - ساقی بمن آور قدح پیر مغانرا
شماره ۳۰ - وقت آن شد که می ناب دهی مستانرا
شماره ۵۸ - از ما خبر برید بدان عاشقان مست :
شماره ۳۶۱ - هله! ای دوست بیا باده بخور، غصه مخور
شماره ۳۶۹ - ساقیا، مست خرابیم، بما جامی آر
شماره ۴۲۶ - نی چو بنالید، بگفتا: نیم
شماره ۴۳۲ - من از سودای جانان نیم مستم