غزل ۳۰۴ - مدتی شد کز گلستانی جدا افتادهام
غزل ۳۱۰ - جانا چه واقعست بگو تا چه کردهایم
غزل ۳۱۵ - کاری مکن که رخصت آه سحر دهم
غزل ۳۲۰ - چو دیدم خوار خود را از در آن بیوفا رفتم
غزل ۳۶۱ - تند سویم به غضب دید که برخیز و برو
غزل ۳۷۱ - قلب سپه ماست به یک حمله شکسته
غزل ۳۷۸ - من اندوهگین را قصد جان کردی، نکو کردی
غزل ۳۸۴ - چه خوش بودی دلا گر روی او هرگز نمیدیدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - در ستایش امام دوازدهم «ع»
شمارهٔ ۲۹ - وجه برات
سوگواری بر مرگ برادر
در افزونی محبت فرهاد و شور عشق او در فراق شیرین
رباعی ۱۷ - در جستن آن نگار پر کینه و جنگ
قصیده ۴۱ - جهانا چون دگر شد حال و سانت؟
غزل ۲۰ - انصاف در جبلت عالم نیامده است
غزل ۲۴ - کار گیتی را نوائی مانده نیست
غزل ۲۵ - اهل بر روی زمین جستیم نیست
غزل ۳۵ - در جهان هیچ سینه بیغم نیست
غزل ۵۳ - دردی است درد عشق که درمان پذیر نیست
غزل ۸۹ - دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبود