شماره ۱۸۸ - گیرم که بر آن عارض گلگون نگرد کس
شماره ۲۲۳ - بجان ز اندیشه غیرآمدم ز آن انجمن رفتم
شماره ۳۰ - در خور اگر نییم می لعل فام را
شماره ۱۲۸ - داند اخلاص مرا وز حال من آگاه نیست
شماره ۳۸۱ - راز دیرینه ز رخ پرده برانداخت دریغ
شماره ۴۶۴ - نه مراست حسن خصلی به عیار سربلندان
شماره ۵۰۱ - عشق افسر ز سر جم به اشارت برده
شماره ۹۰ - از حسرت من حاصل دوران همه ذوق
شماره ۵۸ - زانم چه که خم باده گلگون جو شد
شمارهٔ ۱۴۵ - به دوستی نوشته شد
شماره ۴۲ - همین نه در دل من صبر، دلستان نگذاشت
شماره ۵۸ - منم که مهرهٔ بخت مرا گشادی نیست
شماره ۱۰۳ - مگر از سینه ی من دل برآید
شماره ۶ - کس همچو من از زمانه ناکام نشد
شماره ۱۴ - آن کز جفا آموخت رسم و ره بیداد را
شماره ۱۵۰ - نه او روزی دو، ترک بد سری کرد
شماره ۹۹ - ما به این بیاعتباری چرخ سرگردان ماست
شماره ۲۰۸ - زلف ساقی از کف و دامان یار از دست رفت
شماره ۳۳۵ - پای دل تا به ره عشق تو فرسوده نشد
شماره ۳۴۱ - هر کس به عارض تو خط مشک فام خواند