غزل ۵۳۶ - هیچت خطر از دیده گریان نرسیده
شماره ۳۹ - صبا تا ز زلف تو بویی نداشت
شماره ۲۹ - دل سیر شد از تو خوب رویی می خواست
شماره ۵۲ - دلا تا کی هوای گشت باغ و می شود ما را
شماره ۱۹۲ - امروز اگر می بمن آن لب نرساند
شماره ۲۳۹ - دود برآمد ز دلم چون سپند
شماره ۲۷۶ - بگذشت از غرور و عتابش کسی ندید
شماره ۴۴۲ - ترا گزیده برای گزند خویشتنم
شماره ۵۳۲ - تو گفتی کز سر کوی تو رو گردان شوم روزی
شماره ۵۷۳ - تو و حسن و کامرنی من و عشق و نامرادی
شمارهٔ ۲۴۷ - الخوف
شماره ۹۶ - در عشق توَم ذخیره ناکامی و بس
شماره ۶ - هر لحظه دلم در طلب دلداری
شماره ۱۸ - شد عمر خراب زار رو برنامد
شماره ۲۹۲ - دل خون شد و زاین راه به جایی نرسیدیم
شماره ۲۳۶ - خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیست
شماره ۲۷۴ - از بس که تلخکام ازین ناتوان گذشت
شماره ۲۸۹ - شد عمرها و شورش عشقم ز سر نرفت
شماره ۴۰۵ - با لطف ساعدت ید بیضا نمی رسد
شماره ۶۱۰ - آهم چو جوش زد، دل ناشاد بشکند