نمادگرایی

بابافغانی مفردات شماره ۱ - دارم بتی که شرح ندارد بهانه اش امامی هروی رباعیات شماره ۲۵ - ایدل ز پی سایه خود چند روی نوعی خبوشانی مثنوی سوز و گداز بخش ۱۲ - دستوری پادشاهزاده ملازمان را از برای هیمه جمع نمودن آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۶۹ - طرب ایبلبلان بهار آمد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۳۷ - آن مست که در میکده مستانه بگرید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۱ - روز بی معشوق و شب بی جام گلگون می رود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۷۱ - عشق از سرم چو شور ز میخانه کم نشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۴۳ - کینه ی ما را ازو صبر و تحمل می کشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۷۲ - دارد از داغ دل من خاطر مرهم غبار سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۰۰ - چمنی را که بود خرمی از رخسارش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۰۳ - هرکه را ساز بود زمزمه ی زنجیرش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۲۵ - خویش را از بس به تیغ موج این دریا زدم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۵۱ - مطرب از دستت گر آید، ناخنی بر چنگ زن سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۸۶ - کنم نهفته برین عالم دو رنگ نگاه سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۱۶ - چنان از رهروان فیض شد روی زمین خالی سلیم تهرانی قصاید شمارهٔ ۱۹ - ایضا در مدح خان مذکور جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۴۳ - رشک آیدم به عشق خداداد عندلیب جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۵۱ - هر کجا می نیست گر گلشن بود غمخانه است جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۸۹ - بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۳۵ - از غار راه ریزد عشق رنگ خانه ام