شمارهٔ ۱۲ - چمن شکفت و جهان پر ز سوسن و سمنست
شماره ۱۰ - نشناخته ای، ای دل بیدانش و درد
شماره ۵ - هین در دهید باده که آنها که آگهند
غزل ۸۱۹ - جامی لبا لب بایدت لب بر لب ساقی بده
شماره ۹۲۳ - خیز یک ساغر شراب بزن
شماره ۲۱ - حریم بزم عشق است این، چرایی ناامید اینجا؟
شماره ۲۴۹ - زان می که باغ را رخ او در پیاله ریخت
شماره ۱۲۰ - هین قدح، شمع شبستان این است
شماره ۲۰۸ - دل که بزم عشقبازی را بسامان چیده است
شماره ۶۷۲ - شب که در ساغر شراب ارغوان افکنده بود
شماره ۷۶۰ - ز حیرت ماند در بند چکیدن گوهر کوشش
شمارهٔ ۶۸ - در مدح گوید
شمارهٔ ۲۵ - آیینه روی دوست
شمارهٔ ۳۷ - در حصانت قلعه و باره
شماره ۷۷ - در دام میا که مرغ این دانه نه ای
شماره ۹۲ - هر چند تپید بسمل ما
شماره ۱۶۰ - به وادیی که مروت پناه صیاد است
شماره ۳۷۸ - فلک برات که بر شهپر هما ننوشت
شماره ۴۷۶ - ز استخوان ساخته صنعتگر قدرت درمی
شماره ۶۵۳ - شبنم باغ وفا از خار دندان سخت تر