شمارهٔ ۲۴۰ - وله ایضا
شماره ۸۸ - ندانستم که هرگز تا بدین جای
شماره ۲۱۹ - بد کرد زبانم و بد بی حد کرد
شماره ۴۷۶ - یک چند به فسق و معصیت یار شدم
شماره ۶۵ - شد از آن روزی که صحرای جنون ماوای من
شماره ۵۷۸ - بود یارم غم دیرینهء خویش
شماره ۶۴۳ - برق آهی ز جگر در شب تاری نزدیم
شماره ۶۵۷ - کام اگر حاصل از آن لعل می آشام کنیم
شماره ۷۰ - تا نکند درد رخنه در دل انسان
شماره ۴۰ - بیدلان جمله پشیمان که چرا داد دل از کف
شماره ۱۹۶ - دل به دهر حیلهگر دادم، غلط کردم غلط
شماره ۲۲۴ - نمیرفتم برون از جاده گر هشیار میبودم
بخش ۱۱۵ - بیان فراق رام
شمارهٔ ۳۱ - قطعه ای است هنگام تبعید در خراسان
شماره ۵۵ - ایدل همه عمرت این تبهکاری چیست
شماره ۳۴۴ - شبها دل من بسا که عیاری کرد
شماره ۴۸۶ - در لهو و لعب عمر بسر برد دلم
شمارهٔ ۳۰ - شیشه آب
شماره ۱۲۶ - خشمت آمد که من ترا گفتم
شماره ۳۶ - گفتم سخنی با تو و بد گفتم بد