شماره ۴۰۴ - مشنو که چو من عمر تباهیست دگر
شماره ۱۳ - بر نمی آید ز چشم از جوش حیرانی مرا
بخش ۲۲۷ - پشیمانی کوش از کشتن نگارین
بخش ۳۴۱ - عاشق شدن کوش بر دختر خود و کشتن دختر، و خواندن مردم به بت پرستی
شماره ۴۷ - صد حیف که عمرم به خسارت بگذشت
شماره ۲۰ - همچو بلبل گر من بی دل زبانی داشتم
شماره ۱۴۲ - با دشمن اگر میل تو پنداشته بودیم
شماره ۲۷۳ - چندی ز هوس باده پرستی کردم
شماره ۳۵۴ - افسوس که از رأی خراب من و تو
شماره ۲۴۴ - کجا اندیشه از چشم بد ایام میکردم؟
شماره ۹۲۹ - در جوانی قدر خود نشناختم
شماره ۶۱ - چشمم به کرشمه دوش با جانان گفت
شماره ۱۱۸ - چه خونها در دل ایام کردیم
شماره ۶۳ - چون کشته ببینم دو لب کرده فراز
شماره ۱۲۳ - آن شد که ترا به جان بها می کردم
شماره ۳۱۷ - عهد کردم که دیگر بیهده کاری نکنم
شماره ۱۹ - اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بود
شماره ۱۲۲ - اگر نه احتراز از شادی اغیار میکردم
شماره ۱۷۸ - ز آن پیش که، شمع مهرش افروختمی
شماره ۳۰ - دارم ز وجود خود پریشانی و بس