پشیمانی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۱۴ - دی توبه به امر دوستی بشکستم بابافغانی غزلیات شماره ۲۶۰ - از توبه ی من دیر مغان بیت حزن شد بابافغانی غزلیات شماره ۳۹۵ - من آشفته هم در خواب مستی کاش می مردم اوحدالدین کرمانی الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید شماره ۲۲۹ - تخمی دو سه بی وقت بپاشیم مگر اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۵۶ - یکچند دویدیم نه بر راه صواب اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۲۸ - تا آتش رخسار تو را دود نبود اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۵ - بستردنی است هر چه بنگاشته ام اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۷ - یکچند دویدیم نه بر راه صواب خیالی بخارایی غزلیات شماره ۲۷۸ - روزگاری ست که از غایت نادانی خویش آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۷۹ - یارب که دهد آب باین تخم که کشتیم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۸۹ - بیهده عمری بصرف مهر خوبان کرده ایم جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۲۲ - نخل را باد خزان تنها نه عریان کرد و رفت جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۷۱ - از غرور توبه غرق معصیت تا گردنم جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۰۶ - چنان ز زشتی کردار خود خجل شده ام جویای تبریزی رباعیات شماره ۹۴ - غرق است به بحر جرم تا گردن من اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۸۲ - آن نوجوان ز جور پشیمان نمیشود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۰۶۰ - توبه کردم عمری اکنون باده صافی میکنم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۱۲ - زینگونه که عمر من درویش گذشت اهلی شیرازی رباعیات شماره ۳۳۴ - فریاد که عمر رفت و حرمان بفزود