شمارهٔ ۳۱ - حکایت
شماره ۳۴۲ - در آینه چون نگاه کردم
رباعی ۱۸۸۷ - رو ای غم و اندیشه خطا میگوئی
تکبیت ۱۱۷ - ز زندگانی خود، چرخ سیر کرد مرا
تکبیت ۱۴۳ - پیری مرا به گوشهٔ عزلت دلیل شد
تکبیت ۲۸۲ - گفتیم وقت پیری، در گوشهای نشینیم
تکبیت ۳۰۰ - چنان که شیر کند خواب طفل را شیرین
تکبیت ۷۵۳ - از پشیمانی سخن در عهد پیری میزنم
تکبیت ۷۷۷ - طی شد ایّام جوانی از بناگوش سفید
تکبیت ۸۱۱ - زود میپاشد ز هم در پیری اوراق حواس
تکبیت ۸۶۳ - دور نشاط زود به انجام میرسد
تکبیت ۹۴۵ - صبح آگاهی شود گفتم مرا موی سفید
تکبیت ۱۰۸۵ - نگردید از سفیدیهای مو آیینهام روشن
تکبیت ۱۳۴۷ - صبح بیداری شود گفتم مرا موی سفید
تکبیت ۱۳۵۳ - گفتم از پیری شود بند علایق سستتر
تکبیت ۱۴۴۷ - ز پیری میکند برگ سفر یک یک حواس من
تکبیت ۱۴۴۹ - به آب روی خود در منتهای عمر میلرزم
تکبیت ۱۵۱۴ - شد از فشار گردون، موی سفید و سر زد
در صفت چنگ
شماره ۱۰ - عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم